#भाकरीचा चंद्र
शोधण्यात
#दोन_दिवस
दोन
दिवस वाट पाहण्यात गेले,
दोन
दुःखात गेले
हिशोब
करतो आहे आता
किती
राहिलेत डोईवर उन्हाळे
शेकडो
वेळा चंद्र आला,
तारे
फुलले,
रात्र
धुंद झाली
भाकरीचा
चंद्र शोधण्यातच
जिंदगी
बर्बाद झाली
हे
हात माझे सर्वस्व,
दारिद्र्याकडे
गहाणच राहिले
कधी
माना उंचावलेले,
कधी
कलम झालेले पाहिले
हरघडी
अश्रू वाळविले नाहीत;
पण
असेही क्षण आले
तेव्हा
अश्रूच मित्र होऊन
सहाय्यास
धावून आले
#दुनियेचा_विचार_हरघडी_केला
#अगा_जगमय_झालो
#दुःख_पेलावे_कसे,
#पुन्हा_जगावे_कसे,
#याच_शाळेत_शिकलो...
झोतभट्टीत
शेकावे पोलाद
तसे
आयुष्य छान शेकले
दोन
दिवस वाट पाहण्यात गेले
दोन
दुःखात गेले...
कवी
: नारायण सुर्वे
जन्मतःच
पोटाला भूक दिली त्या पोटाची खळगी भरण्यासाठी उभी हयात माणसाला धडपड करावी लागते
तरीही #मनासारखी भाकरी (सुखाची)
कधी
लाभत नाही आणि टीचभर पोटाची खळगी कधीही भरत नाही. पोट भरल्याचं सुख फार क्षणभर
टिकतं पण रित्या पोटाचं दुःख आयुष्यभरासाठी पुरतं…
म्हणूनच
तर
सुख पाहता जवापाडे
।
दुःख
पर्वता एवढे ॥
असे
संत तुकाराम महाराज म्हणतात ते उगीच नाही.
अन्नासाठी
दाही दिशा ।
आम्हा
फिरविसी जगदीशा ॥
कृपाळुवा
परमपुरुषा ।
करुणा
कैसी तुज न ये ॥
ही वचनं वाचण्यासाठी नाहीतच मुळी.
जन्माचं सार लपलेलं आहे.
हे समजायलाही काहींची हयात जाते
पण #समज काही येत नाही.
पोट भरल्यावर
बुडाला हात पुसायला अक्कल थोडीच लागते.
ती लागते
ज्या ताटात खाऊन आपलं पोट भरलं
त्या ताटात हात धुतल्यावर
त्याच ताटाला #हात जोडायला…
इतका मानभावीपणा
आपल्याकडे असावा लागतो.
पण #दुर्दैवाने नसतो.
जन्माबरोबर सुरु झालेला
भुकेचा प्रवास मरणाच्या चितेवरच
जाऊन संपतो...
#भाकरी
#पोट
#चंद्र
#©दत्तात्रय_उदारे.
Dattatraya
Udare DM
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा