बेभान वारा सुटला की,

माळरानावर तुझ्यासोबत

भटकायला आवडतं मला.

तुही असतेस बिलगलेली मला

बोचतो ना तुला तो थंडगार वारा

पण तरीही हट्ट असतो तुझा

माझ्यासोबत फिरण्याचा

कललेला सूर्य तुझ्या संगतीने पाहण्यात

एक वेगळंच थ्रील असतं बघ

शब्दात नाही मांडता येणार

पण असते अगं अशी ओढ

जाणवते तुलाही ती

पण खट्याळपणे वेदावातेस तू मला

मला माहित असतं

तुझं ते मिथ्थ्या समर्थन

केलेली वरवरची बोळवण

करतो मग मी थोडासा आग्रह

तुही माझं मन राखल्याचं दाखवत

होतेस तयार येण्यासाठी मनातून

अस्ताला चाललेला सूर्य

हातात तुझा हात

त्या स्पर्शातही जाणवते मला

मऊ उबदार पण ओली आर्तता

तीच ओढ तीच जवळीकता

तोच मलमली स्पर्श

मीही अन् मनही वाट पहात राहतं मग

बेभान वाऱ्याची अन् तुझ्या सलगीची...

                                        _दत्तात्रय उदारे.